Social Media: Digitale zelfbevlekking, cashcow of gewoon leuk?

Clint Eastwood wist het al zo mooi te zeggen: “Opinions are like assholes; Everybody has one.” Hoe treffend. Dit is mijn mening:

Ik ben social media-technisch te vinden als @barnstormersnl , http://www.facebook.com/profile.php?id=100000423527682 , en uiteraard op LinkedIn als http://www.linkedin.com/profile/view?id=2162266&trk=tab_pro . Ik heb in dezelfde volgorde 72, 74 en 183 virtuele vrienden/volgers, waarvan ik gemiddeld 93,36% ook in levende lijve ken. En als ik een beetje om me heen kijk, valt dit aantal in het niet bij de LinkedIn popi jopi’s met 500+, de  met 100.000 of volgen ze 5000 MedeTwitter-Aars.

Ik heb digitale pleinvrees en waag me derhalve dan ook niet op Foursquare. Ik zou niet weten welke ik van de vier pleinen zou moeten kiezen. Daarnaast zal het me jeuken of je net de Mayor of Schubbenkuttenveen bent geworden. Leuk voor je, maar val me er niet mee lastig. Kritisch? Ja! En Hyves is voor kleuters, hoewel er zich steeds meer bedrijven zich tussen de jongere doelgroep wagen. Alleen heeft deze club gebruikers weinig geld uit te geven.

Noem mij maar ouderwets, maar net als in het echte leven hecht ik aan persoonlijke contacten; vrienden die ik niet al te vaak tegenkom, kom ik inderdaad tegen op Facebook. Wil ik het zakelijk doen, dan kom ik ze tegen op, jawel, LinkedIn. Met hier en daar wat overlap met Facebook en Twitter. Ik Twitter graag en verbaas me over het aantal volgers dat ik heb, die mijn humoristisch bedoelde, militante of opmerkelijke digitale geestesvruchten lezen. Ik krijg er de laatste weken per dag 2 a 3 volgers bij.

Ik heb op Twitter bijna evenveel vrienden als op Facebook. Alleen komen ze uit een andere hoek en blijken ze er commerciële bedoelingen bij te hebben. En daar zit ik nou net niet op te wachten. Ik wil gewoon leuk en interessant gevonden worden. Hoe naïef kan ik zijn? Heel naïef dus.

Voor zover mijn digitale zelfbevlekkingsoverpeinzingen.

Maar waar gaat het nou eigenlijk over? Twitter is de enige Social Mediaclub zonder een duidelijk verdienmodel en wordt nu al gewaardeerd op US$ 7.000.000.000,- . LinkedIn en Facebook doen het anders; Facebook verkoopt klantgegevens aan adverteerders en laat deze gericht adverteren. Men doet daar nu wel een beetje spastisch over, maar het gebeurt gewoon. Net als LinkedIn, koppelt Facebook netwerken aan elkaar vast en geeft je suggesties voor mogelijk nieuwe koppelingen. LinkedIn doet dat wat hardnekkiger en dus klik ik me een ongeluk op “ignore”. Daarmee de database van LinkedIn verrijkend, omdat de inhoud steeds geraffineerder wordt. Daarnaast verkopen ze ook zakelijke abonnementen met meer functionaliteiten. Heel slim van ze. Ikzelf ben nog te cheap, dus wacht tot het goedkoper of ook gratis wordt. Ik blijf tenslotte een -liever niet te veel betalende, gratis mag ook- Nederlander.

Groot was dan ook mijn verbazing toen ik las dat de aan de Twittertiet hangende club Twitpic, mijn foto’s gaat verkopen zonder mij er voor te gaan betalen. Niet netjes. En hoe kom je er mee weg? Gewoon door de spelregels tussentijds te veranderen. Net zoals de Vriendenloterij. Die kunnen dat ook heel goed. Maar dit even geheel terzijde.

Voordat ik helemaal off-topic ga moet ik me even herpakken en roepen dat dit dan 1 van de weinige partijen kan worden die wel geld met Twitter verdient. Het zal mij wel hogelijk verbazen als dit echt een vlucht gaat nemen, omdat alle afbeeldingen al vogelvrij zijn op het web en overal vrijelijk te downloaden zijn. Getuige de afbeeldingen die ik hier ook ter illustratie gebruik.

Terug naar Twitter. Ik vind Twitter leuk, maar daar betaal je als Twitter zelf geen rekeningen mee. Twitter is ook rete-populair met name in Nederland. Metingen in februari 2011 gaven aan dat 2,5% van NL Twittert. Dat is ongeveer 450.000 actieve gebruikers (gemiddeld 10 Tweets per maand). Maar Twitter valt in het niet bij Facebook met 3,8 miljoen gebruikers en 9 miljoen Hyveskleuters. De tijd gaat dringen voor Twitter. Steeds meer mensen, waaronder ikzelf gaan zich afvragen of ze het wel leuk vinden om door totaal onbekenden – met al dan niet commerciële redenen –  te worden gevolgd. Gelukkig kan je ze gemakkelijk blokkeren en aangeven voor Spam. Hetgeen ik overigens ook geregeld en met liefde doe.

Iedereen vraagt zich af waar Twitter zijn geld mee moet gaan verdienen. Gelukkig is er een groep die wel geld aan Twitter verdient en dat zijn de Self Proclaimed Social Media Experts. Goedbedoelende professionals die 1 oog hebben. 1 oog op de prijs letterlijk en figuurlijk. Want niemand heeft een idee waar Twitter naar toe gaat. En iedereen heeft een mening en speculeert er lustig op los waar het met Twitter naar toe gaat. Als het maar declarabel is. Met Twitter alleen is geen geld te verdienen. Wel met het geven van trainingen. Persoonlijk zou ik vandaag mijn geld zetten op Facebook en LinkedIn. Twitter is wijdverspreid, maar heeft nog geen bestaansrecht. Het is een leuk en snel communicatiekanaal. That’s it.

Als Twitter geld wil verdienen, moeten ze dat doen door licenties te verkopen aan bedrijven die nu als een bloedzuiger de toch al zo beperkte bloedbaan van de Twittervogel leegzuigen. Laat Twitpic cs. gewoon betalen om de getwitterde datastroom te gebruiken. Daarmee blijft Twitter gratis voor de Twitteraars en is er wel een verdienmodel in plaats van een onrealistische waardering.

Ik zie ook bedrijven worstelen met het fenomeen Social Media. Met name twee vragen stellend:

• Hoe kunnen we geld met Social Media verdienen?
• Moet ik mijn werkgevers toestaan om tijdens werktijd te Social Mediejajen?

Mijn antwoord op vraag 1 is : Ja. vermits er een duidelijke strategie achter zit. Een beetje rommelen in de marge levert alleen maar ergernis en kapitaalvernietiging op. Bel mij dan maar als je je geld uit het raam gooit. Ga ik er er lekker onder staan. Graag kleine coupures en geen muntgeld.

Mijn antwoord op vraag 2 is: Iedereen terug achter zijn/haar bureau en gewoon doorwerken. Wil je je met Social Media profileren, laat dat dan over aan de mensen die er voor ingehuurd zijn. Te weten Marketeers en PR. Hoe goed men het soms ook bedoelt, on- en gewild kan men het bedrijf grote schade berokkenen door een verkeerde opmerking. En een reputatie is sneller afgebroken dan opgebouwd. Wil je dan toch gaan Social mediejajen, doe dat dan uit eigen naam en niet namens het bedrijf en in je plas- cq rookpauze.

Ik besef dat ik me met deze opmerkingen op glad ijs begeef en ik alles een beetje op scherp stel. Ook ik heb de oplossing niet, slechts een mening…. Ik vind Social Media gewoon leuk. Stom he? Als we geld willen verdienen, moeten we gewoon lekker de telefoon pakken en een persoonlijke afspraak maken. Geen Franje.

Is het je trouwens opgevallen dat we evolutionair teruggaan en iedereen weer krom gaat lopen? Kijk eens om je heen wie er op straat nog gewoon om zich heen kijkt in plaats van naar een klein schermpje, chattend met de virtuele vrienden.

Take a good look at yourself.

Dutch Employers’ boss Bernard Wientjes is shaking his wise head. Holland as is it was, is no more. All countries worldwide are gazing in awe at the new potential nazi state behind the dikes. Yes we are situated next to Germany and not far from Austria. Popular right-wing politician mr. Geert Wilders is damaging our country’s image and what can he/we do about it?

Let me tell you this mr. Wientjes. There is an old saying that every country gets the government it  deserves. This applies to the US where Obama is breaking ground in an almost communist way to defeat the republicanapparatchiks. The republicans screwed up big time and make a coloured guy clean op the mess. The irony. The other irony is that I recently saw a Dutch TV documentary series (From Moscow to Moermansk. by Jelle Brandt Corstius)  in which an old Communist, in a communist uniform and cake box-size cap, stated that Russia should take an example on the way Obama is taking care of business. Literally!

But this also applies to the small kingdom of The Netherlands where we all hug our local and imported little criminals and are too afraid to speak up. Wilders has a point, but I would not take it as far as he does. I mean if you are too political correct and take no drastic measures against crime and take no responsibility, you can wait for our precious democracy to de-rail and characters like Wilders show up. And he off-course gets the majority of the votes in both municipal and, later on this year, the parliamentary elections. Like the last elections, people voted in protest. And since nothing has changed, they will keep on voting for the bleached guy from Venlo. Or any character who is speaking up. Remember Pim Fortuyn?

Next to the governement you deserve, you also harvest the criminals which you have sown yourself. Both Moroccan (yes I said it!) as Dutch. We Dutch complain about the Moroccan klootzakjes, but fail to see that our Dutch youth is exactly the same. From today on I would like to suggest that everybody is green. It’s a friendly colour and fits into our modern philosophy of sustainability. And if green fucks up, it gets punished! Just like any other colour. Equal right and equal punishment for everybody.

I can remember talks in 2006  about re-education camps. Our prime minister mr. Balkenende himself suggested it. He got scorned by everybody. So exit re-education camps. He himself saw the urgency for reforms, but we Dutch criminal-hugging, over-political correct goat-wool socks, sandal bearing, tea drinking ostriches absolutely fail to see that we are getting up shit creek without a paddle. Only a monkey thinks he can change the world by keeping on doing the same thing. I know different, so does Geert Wilders. You can only get rid of an infection by cutting out the rotting flesh. And not by applying a political correct ointment on a festering hole.

Next to freedom of ……….. (fill out what you like) , democracy is also based on respect. But if the other party (I decided they are all green) refuses to give respect in order to receive respect, they can expect to be battled by a strong man. Fortunately PVDA has put their secret weapon into position; Job Cohen, mayor of Amsterdam and former hardline secretary of state in the justice department. I’m no PVDA lover but I can see he is a guy who has a vision and might be the correct answer to Wilders. On one side he is the multi-culti type we need in Holland. And on the other hand he is not backing up for problems if you take the things he did on crime fighting in the Centre of Amsterdam into account.

Mr.Wientjes is the idiot in the chinese saying:  ”When the wise man point at the moon, the idiot looks at the finger”. Of course it is important to have a good image for our foreign trade partners. We live on trade. But what mr. Wientjes forgets, is that he himself is also responsible for our image abroad. If you don’t clean up your house, the neighbours will soon turn their back on your smelly mess.

Wake up and smell the coffee mr. Wientjes. We can only restore our image if we clean up shop. Mr. Wilders is your scapegoat to hide behind. Take a good look in the mirror. And that applies for all of us.

Out of your comfort zone is the new comfort zone

These words I borrowed from my good friend and business partner the Dutch/American Greg Shapiro (Not the guy who made the HURT Locker, but an even more interesting and funnier person. I pride myself being his friend. Fortunately it’s mutual. But enough of that). Why? That’s simple. These words make me see things more clearly. The moment I heard them, I realized myself I have been doing this all my life. Stepping out of my comfort zone every time; During my childhood (being the classes most intelligent kid and showing it)(yes I’m being arrogant, but it’s also a fact), puberty (I only had expat friends as they had stories to tell) and even more in my adult life after having followed an Neuro Linguistic Programming training in Copenhagen in 2000.

Today I read an article in the NRC-Next about the Snow Panther the Ghanaian ‘Kwame Nkrumah-Acheampong’. A guy who grew up in England and became the Next Eddie the Eagle of Vancouver. Remember Eddie, or the Jamaican bobsled team? They have one thing in common. They dare were no other has dared before ; a world predominated by sportsmen/women from countries with a very long glacial/arctic tradition.

Stepping out of your comfort zone is actually stepping up. Stepping up to take care of business. Being curious and eager. What would happen if I would take the red pill instead of the safe blue one? (ref. The Matrix) That’s what Greg and I do by planning a tour on very short notice in the Midwest this spring.

That’s what Greg did in the past; Leaving Chicago and deciding to become a Dutchman and marry a Dutch wife. His new comfort zone lies here.

That’s what I did by leaving Eindhoven (Which wasn’t much of a comfort zone BTW) and settling “boven de riolen” the Brabanders would say. Translation: Over the sewers. Holland is divided into a southern and a northern part by three big rivers. The Brabanders refer to them as the sewers. Which is funny I think. But enough local nonsense.

The fact that my fiancée want to marry me is also remarkable. But by stepping out of her comfort zone we both create a bigger and new one. And with a wonderful daughter to prove it. Not that we have to prove it, but it’s so nice to say it.

Getting out of his comfort zone is also what Frank van Dijk did by getting on his bike again and finish something that started in 1976. http://www.tourdefrank.nl. BTW I still need sponsors for the documentary.

What I am trying to say, is that I am proud to see that thanks to modern media nowadays more people who step up are better visible to us than in the dark ages. I’m not saying that they have not existed before, but they are more visible. I am also proud to see that, thanks to those modern media, more people get inspired and step up too.

This can be in every facet of life, personal, political and business etc. I realize that the cliché ”Birds of a feather…” also applies to me. As I surround myself with these people. Getting inspired by them and in return. 

A new brave person in my “Posse” is Kizzy, a gorgeous  30-year-old singer who has impressed me with her talent and sense of adventure. Leaving Holland at the age of 19. Building up a career as a singer and TV presenter in Boston and coming back to Holland to almost start over again. As of march 1 2010 I will also be her manager. I can’t wait to get cracking.

Basically I respect people who have the balls to make a difference and leave their comfort zone to make a new one. Am I tooting my own horn? Maybe. I’m the hopeless romantic who sees that determination and curiosity can get you places where armchair tourists only wish they could dream about.

Will the Snow Leopard survive today? We’ll wait and see. It’s better to do and fail (or win) than to do nothing at all as you will never know if you never try. We have enough nay-sayers to fill the oceans. But that will not help us with in our battle against the rising sea level. So let them stay where they are and let me/us concentrate on the things you have and the things you can achieve by stepping out of your comfort zone.

To end with a dutch adapted version of our saying “Veni. Vidi. Vici”:

Ik Kwame. Ik zag. Ik overwon. Good luck to the Snow Leopard. Good luck to you. Keep stepping up!

My way or the highway. Tour de Frank 2010 (1)

Eerder gepubliceerd op Barnstormersnl.blogspot.com

 

One arm left, but still full of fire.

Lots of stories trigger my imagination and this is one of those stories that has inspired me to make a documentary and a benefit ride.

Frank van Dijk, an average Dutch guy with a passion for everything on two wheels, was a participant in the BikeCentennial of 1976; a bicycle ride of 7000 KM from coast to coast. Frank was 23 yrs old.

After getting 4000 KM of tarmac behind his back, in Eureka (ILL) an old lady crashed her car into Frank’s bike and gave him an involuntary ride; Frank’s body on the hood of her car and his head smashed through the windshield.

After coming out of a coma and with a broken arm, Frank went back to Holland and has never returned since.

But Frank is making a comeback. in 2010 (56 yrs old); he wil end the journey by starting at the former finish and pedal back 3000 KM to the place where it all ended in 1976; Eureka Illinois. In order to make his kilometers worthwhile, Frank will dedicate his ride to the Dutch Children’s Cancer Fund KiKa.

I sincerely hope Frank will complete his mission. You can support him too. Just send us a message at info@tourdefrank.nl

Next to finding sponsors for Frank -> KiKa I am also game for participants to fund a documentary on Frank’s effort. So don’t be shy and drop me a line.

For the documentary I am also looking for American and Dutch content and media attention. For example people who where involved with or participated in the Bikecentennial and interviews with radio and TV stations.

To find back the old lady and interview her would be very nice.

To be continued…..

Wouter Tenger

TomTom is de weg kwijt.

Eerder gepubliceerd op 16 juli 2009 op iPhoneclub.nl

Paniek in de boardroom van TomTom. Navigon en Sygic zijn de marktleider voorbij gestreefd. De marktleider die met veel bombarie de aankondiging voor het 1e iPhone navigatiesysteem op de markt bracht.

Geweldig! De aandelen schoten omhoog en iPhonend Nederland zat zich al vol voorpret in de handjes te wrijven. Hier hadden ze al jaren op gewacht en nu was het verlossende woord gevallen. Yeah TomTom op mijn iPhone. Dat was het. Oh dank u oh grote Wegwijzert uit Amsterdam.

Maar ja. Die paniek in de boardroom was natuurlijk dus niet voor niets; Ze waren voorbij gestreefd. Wat nu? Ze hadden al een steek laten vallen door niet met de klant te communiceren dat het misschien wat later zou worden (dat is in het algemeen ontwikkelaars eigen, maar niet voor een miljardenorganisatie met een duurbetaalde marketingafdeling die zich marktleider durft te noemen)

Deze arrogantie hebben we in het verleden ook bij Compaq gezien. Succesvergiftiging noemen ze dit ook wel. En kijk eens met wie Compaq nu in bed ligt. Dit, lijkt me, bezorgt Harold Goddijn (CEO) de nodige slapeloze nachten.

Velen konden en kunnen niet wachten tot de applicatie er is. Waaronder ook ik. Verblind door de functionaliteiten en de historische ervaringen op mijn Windows Mobile PDA’s en de geweldige vakantie in de Florida met een 910, was ik zo braaf om op het verlossende woord uit de Rembrandt toren te wachten.

Ik zeg “was”. Bewust. Want ik ben het nu zat. Ik heb gisteren de trial (TomTom waar is die van jullie?) versie van Navigon Europe gedownload en geinstalleerd. Ondanks het commentaar van het wegvallen van het GPS signaal. Ik was aangenaam verrast over de snelheid, interface, navigeren vanuit mijn contacten en zelfs de GPS bleek het naar behoren te doen.

Ik was om. Maar, toch nog trouw wachten op de Messias onder de iPhone applicaties. En nu dit. Pfffff.

Ik kan het wel begrijpen dat je als TomTom management een hoedje schrikt als je belauwerde marketing manager, met donkere kringen onder de oksels en een dieprood aangelopen hoofd, bedremmeld de boardroom binnenschuifelt, en met dito gebogen hoofd de verkoopcijfers van de concurrentie aan het management presenteert.

Wat blijkt? Onze vrienden in de ivoren toren liggen straatlengtes achter op de concurrentie en dreigen de strijd om de iPhone te verliezen. Kiss your ass en de miljoenen R&D geld maar goodbye. Snel wordt er een videocall opgezet met Ralf-Peter Schäfer (Hoofd R&D Berlijn) Hij zal het wel weten. Zo niet. Kop eraf!

Maar nee, aan de sof(t)ware ligt het niet. Wat nu? mmmmmm ’s effe kijken. Wat nu te doen!? Weet je wat?! We gaan ons product zodanig verbeteren, zodat men niet meer om ons heen kan. Dat is het. Het management slaakt een zucht van opluchting. Maar ja. We hebben al zo’n geweldig product. Wat kunnen we er in hemelsnaam nog aan verbeteren?

“Jawohl” klinkt het bibberend aan de andere kant van de videocall met Berlijn. “Ai zink ai no vot toe doe”. “Lets poet a dsjairoskoop in ze kredel. Zis wiel offer our kustomers a far zoeperioor zistem. Zet will tietsch zem, zose durty kompetitors”. Het management springt op tafel en zet, met de hand op de borst, luidkeels het volkslied in. Geweldig toch die Duitsers. Vohrsprung durch Technik. Waar heb ik dat eerder gehoord.

Het was die avond nog lang onrustig in Amsterdam.

De dag er na. Een persbericht. Te lezen op de iPhone weblogs en niet gestuurd aan de mensen die zich hebben ingeschreven op de mailinglijst.

Juist die mensen die het succes van TomTom bepalen en het salaris van deze “Stuffed Suits” betaalt zien ze over het hoofd. Of ben ik te vroeg hiermee? Mag ik tot de lunch wachten tot er een bericht uit de ivoren toren komt?

Heb ik geen zin meer in. StomStom. Weer een vette communicatieblunder.

Kritiek geven is gemakkelijk. Maar laat ik TomTom eens van wat ongevraagde adviezen voorzien;

1. Ontwikkel een demoversie en biedt die via de Appstore aan. Kan je je gebruikers en toekomstige gebruikers mee lekker maken.
2. Vergeet die Gyroscoop voorlopig en breng alleen software versie 1.0 op de markt. Hij zal het dan wel niet zo gelikt doen, maar je kunt je klanten bedienen en lekker maken voor de volgende versie. Heeft Apple tenslotte ook met hun iPhone OS gedaan. Die cradle komt later wel. Pak eerst je software aandeel terug!!
3. In het verleden heb ik TomTom altijd zonder gyroscoop gebruikt (Windows Mobile) Er zat echt geen gyroscoop in mij PDA en deed het toch voortreffelijk. Behalve die ene keer dat ik in Zwitserland in het pikkedonker zonder sneeuwkettingen in een boerenschuur belande terwijl TomTom wel degelijk riep dat daar een weg zou lopen. Ach de lol achteraf was natuurlijk groot. Weer wat te lachen aan de borreltafel. Dank je wel voor dit moment TomTom. En dat meen ik echt.
4. En dit is eigenlijk de belangrijkste; Communiceer met je eindgebruiker en maak gebruik van hun feedback.

Ze zijn bij TomTom druk bezig met de slingers op te hangen. Ik vraag me af of de gasten nog wel zin hebben om te komen. Uitgenodigd zijn ze al helemaal niet.

Zijn ze nou helemaal de weg kwijt bij TomTom?

Wouter Tenger